2 juni, half 7: de wekker gaat. Met veel mentale wilskracht hijs ik mezelf overeind, uit bed en in de kleren. Om 7 uur zit ik op de fiets en even later zit ik op het gemakje in de trein. Een mooie capoeiradag mag beginnen!

Als ik rond half 11 richting de sporthal loop, vrees ik dat ik wat aan de late kant ben. Gelukkig zit iedereen buiten, maar na een paar seconden dringt tot me door dat dat helemaal niet zo'n goed teken is. Rond 12 uur arriveren dan ook pas de echte grote gasten. Jammer van die extra uurtjes slaap...

Al snel blijkt dat het vroege opstaan niet voor niets was! Voor het echt begint, is er nog tijd voor een praatje met dé gast van die dag: Mestre Accordeon. Om een of andere reden heeft hij bedacht dat hij aan de andere kant van de zaal gaat zitten bij mijn tas. We praten wat engels/portugees en wisselen wat capoeira-gedachten uit.
Daarna begint het vragenuurtje. Alle capoeiristas zitten muisstil te luisteren naar de wijze woorden van Mestre Accordeon. En wijs zijn ze! Inspiratie, motivatie en energie borrelde op in elke capoeirista.
Uiteindelijk is er ook een tijd van bewegen. Eerst worden 3 capoeira-workshops gegeven, elk van een ander niveau. In de gastenroda valt bij het eerste spel binnen een minuut al de eerste gewonde; Pimenta blesseert haar elleboog. Gelukkig vallen er verder geen slachtoffers en gaan we na de roda helemaal los bij het Frevo-dansen. Het wordt te warm binnen en contra-mestre E.T. besluit ons mee naar buiten te nemen. Een heerlijk uitputtende dans in de zon volgt.
Afsluitend worden er meerdere roda's gevormd en één ervan wordt door Sapeca tijdelijk omgetoverd tot roda de mulheres! Girl power!!

In de trein terug kom ik tot de conclusie dat ik helemaal op ben, maar dat het de energie helemaal waard is! En als ik terugdenk aan de Frevo en Mestre Accordeon laait de energie zo weer op om snel weer in de roda te duiken en veel bij te leren.