Aangezien het met mijn buik momenteel minder gaat, word ik elke ochtend vroeg wakker omdat ik naar het toilet moet. Daarna volgt standaard een 30 tot 40 minuten wakker liggen voor ik weer in slaap val.

Vanochtend was het wel erg vroeg (half 5) en het wakker liggen duurde ook erg lang. Maarten was ook wakker geworden toen ik naar het toilet ging en samen lagen we wat wakker te zijn. Ik vertelde hem dat ik ondertussen alweer met een nieuwe vacature bezig was en dat het in mijn hoofd bijna rond was. Zo gaan dingen als je vroeg in de ochtend ligt te malen...  lees meer »

Af en toe klinkt er een heel-erg-diepe-zucht hier in huis. Of zomaar opeens een grom of kreet. Zenuwen noemt men dat, geloof ik.

Zondagavond vond ik op mijn figuurlijke deurmat een uitnodiging voor een sollicitatiegesprek. Toen ik de vacaturetekst opnieuw las, had ik het pas echt door. Dit was hem. Dít was dé vacature, dé baan, die mij in één klap dolgelukkig zou maken. Ik moest alles op alles zetten om hem te krijgen!  lees meer »

De Olympische Spelen zijn in volle gang en aangezien ik het eens ben met het standpunt van Amnesty International (geen campagne voeren tijdens het Chinese feestje van de eeuw) wil ik juist proberen een positiever stukje schrijven over China. Of het lukt weet ik niet, want het zit me gewoon niet lekker!  lees meer »

De N34 naar Emmen, de N366 langs Veendam en Stadskanaal; dodenwegen. Tweebaans wegen (grotendeels) zonder middenberm o.i.d., bomen aan beide kanten op sommige stukken...

Om de veiligheid te vergroten mag men op deze wegen maar 100 rijden. Maar er zijn van die mensen die denken 'oei, op zo'n dodenweg moet je voorzichtig zijn, laat ik het maar op 90 houden'. En dáár gaat het mis.

Doordat iemand 90 rijdt waar je eigenlijk 100 mag, gaan veel automobilisten inhalen. En dát is nu juist gevaarlijk! Niet het 100 rijden, maar het inhalen is wat zo gevaarlijk is op zo'n dodenweg. Als er een tegenligger komt, kun je of de weg over de berm in, of een ander van de weg drukken of gewoon voor de frontale botsing gaan. Drie slechte opties dus...  lees meer »

Iedereen weet dat ik een grote snoepkont ben (en anders weet je het nu). Koekjes eet ik per halve rol, een pot winegums is voor mij niet veilig en een lekker stukje taart zal ik nooit afslaan!

Ik heb echter ontdekt dat het bekende 'koekje erbij' gewoon totaal niet handig is in bepaalde situaties. Stel je voor: een pittig sollicitatiegesprek of een huisbezoek bij iemand, situaties waarin jij wordt geacht het woord te voeren. Nu kan het handig zijn dat je soms even je mond moet leegeten voor je kunt verdervragen of antwoorden (vooral bij zo'n sollicitatiegesprek, heb je mooi even bedenktijd). Maar ik vind het in genoemde situaties maar lastig.  lees meer »

Er is weer een nieuw seizoen van Miljoenenjacht aangebroken. En aangezien wij wel van het kofferspel houden, kijken wij braaf naar de hele show. Het geld vliegt je om de oren. 10.000 euro voor een beller, 4000 euro omdat mevrouw pas de 4e vraag fout heeft en 50.000 euro om iemand uit de finale te kopen. En in de finale win je hopelijk een ton of meer. Wat een geld, denk ik dan!

Elke keer weer komt het bij mij op hetzelfde neer: wint er iemand 4000 euro dan denk ik 'ik was al tevreden met 1000 euro', wordt er 50.000 euro gewonnen dan kan ik niet eens met gezond verstand bedenken wat ik er dan mee zou doen. Als werkzoekende met een bestedingspatroon van slechts een paar honderd euro per maand, zou ik met 1000 euro al superveel geld hebben! En wat ik er van wil kopen weet ik niet eens.  lees meer »

Gisteravond ging het bij Katja & Sophie over babies en carriere. Te gast waren Femke Halsema en Yvon Jaspers. De gastvrouwen twijfelden zo over het krijgen van een kind en wat dat dan voor hun carriere betekende. Na 5 minuten intro zat ik verbaasd op de bank: 'Ik wil gewoon een kind, wat boeit die carriere dan nog?'

Volgens Yvon Jaspers was dat helemaal goed. Je moet pas aan kinderen beginnen als je klapperende eierstokken hebt (Femke Halsema reageerde: ik heb de mijne nooit gehoord!) en dus geen twijfel meer had over of het wel zo slim was, zo'n kind. En voor je carriere was het ook niet zo'n punt. Het ging om goed combineren, hoewel dat soms wel zwaar kon zijn en stress gaf. Beide gasten vonden zeker dat het kon en ook niet hoefde te betekenen dat carriere dan onmogelijk was.  lees meer »

Ik heb er al 11.507 en ik kan er helemaal niks mee...

Ik heb het over de rentepunten van de Postbank. Voor elke euro rente krijg ik ook nog eens 100 rentepunten, die in de rentepuntenwinkel dan weer een euro waard zijn. Ik denk dan: geef me per euro rente gewoon 1 punt dat dan 1 euro waard is...

Maar het grootste punt is nog wel dat ik die rentepunten kan gebruiken om de helft van de adviesprijs te 'betalen' van mooie luxe producten. Waterkokers, mixers, blenders van dure merken. Dagkaarten voor de Thermae 2000, een donatie in Unicef. Allemaal dingen die voor mij veel te duur zijn, die ik helemaal niet nodig heb of waar ik met een goedkoper merk net zo tevreden was. Of erger nog: producten die helemaal niet voor zoveel geld verkocht worden in het echt! Nee, dat pakken ze mooi aan met die adviesprijs. Het draait er dus op uit dat ik helemaal niks kan met mijn rentepunten.  lees meer »

Ik vind het maar lastig, dat tuinieren! Nu mijn zaaisel alweer een paar weken met de kopjes boven de grond uitsteekt, wordt het tijd om zo langzamerhand eens te gaan selecteren. Maar dat is nog niet zo simpel...

Met de tomaten heb ik weinig problemen. Daar heb ik nu 7 potten vol van! Het blijft natuurlijk hopen dat alles lekker doorgroeit en dat we dan in de zomer zelfgemaakte tomatensaus op onze zelfgemaakte pizza kunnen smeren. Dat is natuurlijk authenticiteit ten top!  lees meer »