Onze weekendplannen bleken op het laatste moment niet door te gaan, dus hadden we ons ingesteld op een rustig weekendje. Bij mij slaat op zulke dagen de verveling makkelijk toe, dus besloot ik cup cakes te gaan maken.

Terwijl ik de ingrediënten sta af te wegen, hoor ik allerlei sirenes. Niks bijzonders, want er racet vaak genoeg iets over de ring. Als de politie met gillende sirene de parkeerplaats bij onze flat oprijdt, ben ik toch even benieuwd.  lees meer »

Gisterochtend tref ik in de wijk een lifter langs mijn route aan. Ik heb medelijden met hem. Het is buiten akelig koud en zijn brommer kwam vanochtend vast niet op gang door de kou. Ik besluit te stoppen en vraag waar hij heen moet. Het lijkt me tenslotte ook wel gezellig om wat gezelschap te hebben, al is het maar voor een klein stukje van mijn lange reis naar Harlingen. Komt nog bij dat ik graag wat doe voor mijn medemens en dat deze lifter er niet gevaarlijk uit ziet.

Met veel moeite draai ik mijn vastgevroren raampje open, ook mijn vervoersmiddel heeft te lijden onder de kou! 'Waar moet je heen?' vraag ik. De lifter antwoordt dat hij naar Zuidhorn moet. 'Helaas, daar kom ik niet langs. Succes nog!' zeg ik hem. Ik draai mijn raampje dicht en rijdt verder. Een halve minuut later bedenk ik me plots dat de kerel helemaal niet logisch staat als hij naar Zuidhorn wil! Ik krijg nog meer medelijden met hem, want ik vermoed niet dat zijn liftpoging succes zal hebben...

Ik weet niet of ik hem nu leuk vind om het Gronings, om het Lidl-gebeuren of gewoon om de leuke klank van bi-de-li-del...

Tien uur 's avonds op een doordeweekse dag. Ik wilde net naar bed gaan, had mijn pyjama al aan. Gaat de bel. En dan doe je toch open, je wilt toch weten wie het is. "Goedenavond mevrouw, ik ben van War Child. Kent u War Child?" Nou ja, wat een tijdstip voor een wervingsactie! Ik sta perplex, maar weet mijn standaardverhaaltje op te ratelen. Financiele situatie slecht, kan geen geld geven, helaas. "Maar wij halen het geld wel van uw rekening hoor mevrouw!" Nee, dat is hetzelfde, het kan echt niet. De jongen merkt nog iets op over dat ik zeker net wilde gaan slapen en zegt dat hij me dan verder zal laten. Hij vertrekt, ik sluit de deur.  lees meer »

Nadat andere buren doorkregen hoeveel succes de schuin-onder-buren boekten met hun cursus efficient communiceren besloten enkele actievelinge dezelfde formule te gebruiken en hun eigen cursus op te zetten. Zo hebben wij nu een gevarieerd cursusaanbod in de flat.

Ten eerste is er een cursus Piano-etuden gestart. De cursus bestaat uit het beluisteren verschillende stukken voor de piano ten uitvoeren gebracht door een gevierd concertpianist in-wording. De cursus vindt plaats op onmisbare tijden (kwart voor 7 's ochtends en 10 uur 's avonds) en kan door iedereen vanuit de eigen flat gevolgd worden.  lees meer »

Eindelijk weer thuis, na een gezellig weekend bij mijn ouders, maar vooral na een lange reis; eindelijk weer thuis. Daisy zit al enthousiast mauwend te wachten. Ze vindt het hardstikke leuk dat de buren haar elke dag een paar keer bezoeken om haar eten te geven en de bloemen water te geven, maar het valt niet tegen als wij het zijn! Als ze maar gelijk eten of een knuffel krijgt...

En dat krijgt ze natuurlijk allebei, eten met mate maar knuffels zoveel als ze wil! Na wat gedraal gaat ze lekker aan haar maaltje zitten om na 2 happen weer op zoek te gaan naar iemand die haar een knuffel kan geven. Zodra ze doorheeft dat wij echter langer blijven en de rust niet gauw zal wederkeren in haar territorium, begint ze te racen, te zoeven en te sprinten. Gepaard met luid gemauw en af en toe heel klagende uithalen. Soms loert ze naar je en lees je in haar ogen de vraag: ken ik u ergens van?  lees meer »

Gisteren kwam er toevallig een onbekende op mijn pad. Hij sprak me aan. Het leek me geen kwaaie en hij ging ongeveer mijn kant op, dus ik dacht 'laat ik een tijdje meegaan en kijken hoe het bevalt'.

Onderweg liet de onbekende me nieuwe plekken zien die ik niet kende. We kwamen een soort tuinhuisdorpje tegen en ik vroeg me af wie er woonde. Maar de onbekende kende ook minder-onbekenden waar ik wel eens van had gehoord, maar echter nog nooit had gesproken. Hij plaatste bekenden dingen in een nieuw perspectief.

Uiteindelijk hebben we hem gevonden: die gezamelijke bekende. Hij heette Lodewijk. De onbekende was aan het eind van zijn reis. We zeiden elkaar gedag en ik vervolgde mijn weg naar huis.

Alweer een paar maanden staat bij  de fietserstunnel onder de Friesestraatweg een bord over een fietsersbrug over het Reitdiep. Er zijn ook enkele vage berichten geweest over die fietsersbrug. Vanochtend las ik op de website van OOGtv eindelijk een duidelijk bericht.

Als ik het goed begrijp, komt de fietsersbrug over het Reitdiep op een voor mij héél gunstige plaats. Om van de Vinkhuizenflats naar het Zernikeplein te fietsen moet men een omweg maken van minstens 10 minuten. Dat is echt erg vervelend, want aan het eind van de omweg sta je eigenlijk alleen maar aan de overkant van het water. Als ik een goede flierljepper was, kon ik zo over dat Reitdiep, maar helaas, dat ben ik niet... Ik ben dus heel blij met de nieuwe fietsersbrug.  lees meer »

Het overkomt je plots: geen water om de wc door te spoelen. Dan maar even een emmertje vullen. Dat wil nog net met een pis-straaltje (punintended!)... Heeft dit misschien verband met het luchtalarm wat rond 9u opeens afging? Als 'echte Groningers' raadplegen we de website van het Dagblad van het Noorden.

We vallen met onze neus in de boter: "waterleidinglek gevonden". We zijn niet de enigen dus! En het is al sinds zondagnacht zo. Ziekenhuizen laten water aanrukken en scholen sluiten hun deuren. Er moet ook water gekookt worden. Twee minuten lang pruttelen om eventuele bacterien eruit te krijgen. En dat dan voor de komende dagen...

Op het moment dat ik lees dat 'waterhamsteraars' de supermarkten vanochtend hebben belaagd, roept Maarten dat hij wat emmers gaat vullen voor het geval de druk nog lang wegblijft of helemaal wegvalt. Ik besef dat we ook rasechte waterhamsteraars zijn...

Ik ben geen echt feestbeest dat elk weekend op stap gaat, maar af en toe ga ik wel eens naar een feest. En als ik dat doe, doe ik het goed ook.

Gisteravond was het weer Braziliaans Carnaval in Groningen. Nadat ik het vorig jaar had gemist vanwege mijn eigen verjaardag, was ik dit jaar vastbesloten om te gaan. Aangezien we vrijkaarten kregen voor onze hulp bij het Carnaval in voorgaande jaren, ging we met een groepje capoeiristas gezellig samen. Een uur voordat ik zou gaan kreeg ik plots buikpijn en bijna wilde ik eraan toegeven en thuisblijven, maar gelukkig heb ik dat niet gedaan.  lees meer »