Ik herinner me dat, toen ik ongeveer 8 was, mijn oma een reisje naar Londen had gemaakt. Als cadeautje bracht ze een doosje jellybeans mee. Heerlijk vond ik die kleine zachte snoepjes! Ik weet nog dat ik ze in een speciaal doosje bewaarde (zat dat erbij dat doosje?) dat onder mijn kerstboompje stond (het was kersttijd...).

Af en toe heb ik zo'n opwelling, dat ik graag weer jellybeans zou snoepen. Ik kwam erachter dat Jamin ze verkocht, maar die waren niet zo lekker als de londense. Nu kwam ik jellybeans tegen in de paascollectie van AH. Dat moest ik natuurlijk even proberen! Ze zijn lekker, maar helaas kunnen ze weer niet tippen aan de heerlijke Londense variant. Er zitten bij AH ook maar 2 smaken in. Toch gaat het zakje al snel leeg eigenlijk...

Morgen rijden we naar het zuiden voor een heerlijk kerstfeest. Tijdens de beruchte 4 uur durende rit komen vast verschillende kerstklassiekers langs, zoals 'Driving home for Christmas'. Tussen de liedjes door zullen we de DJ's in het glazenhuis volgen en lekker kletsen over van alles en nog wat. Eenmaal aangekomen bij m'n ouders staat er allerlei lekkers op ons te wachten en natuurlijk ook heel veel gezelligheid.

 lees meer »

Vanochtend vroeg lekker door kunnen rijden naar het werk, verbazend goedkoop getankt (1,139 bij de Tinq in Harlingen) en mooi op tijd in de Batting. Maar toen was het alweer uit met de pret. Bij het ophalen van mijn sleutel meldt de receptioniste dat ik even m'n baas moet bellen. Ik loop naar mijn kamer en zie dat de deur nog dicht is; collega is er nog niet. Ik bel de baas en collega blijkt ziek. Ga ik dat externe huis alleen vinden? Kan ik beide onderzoeken doen? Dat moet lukken en lijkt zelfs beter uit te komen. Het scheelt heel wat gerij tussen Harlingen, St. Annaparochie en Leeuwarden.  lees meer »

Het is hier wel een beetje stil he. Van beide kanten bedoel ik dan hoor. Ik verwacht niet dat u in mijn afwezigheid mijn blog volschrijft!

Helaas zal het ook nog wel even stil blijven. Dit weekend vertrek ik weer voor mijn roadtrip naar Zeeland. Helemaal alleen, goede cd in de radio en cruisen met die hap! (Kun je cruisen zonder cruise-control? Nouja, het moet maar...)

Maandag zijn we weer terug met de start van de Amnestycampagne rondom 10 december. Rust dus maar even goed uit dit weekend, want maandag wordt er keihard actiegevoerd...

Een tijdje terug heb ik me een dag kostelijk geamuseerd met een kinderliedje. Nu zit het weer in mijn gedachten en ik kan jullie mijn plezier niet onthouden.

Appeltje liep op de spoorwegbaan
Daar kwam toen een treintje aan
Appeltje keek niet uit, pardoes
Toet toet toet, appelmoes!

Een hele dag heb ik het lopen in mijn hoofd lopen zingen en heb ik me helemaal slap gelachen om het hele liedje. Ook heb ik er een heleboel variaties op verzonnen, maar de meeste zijn me alweer ontschoten. Vooral die met Peertje keek niet uit achgut, toet toet toet Perenprut vind ik persoonlijk erg grappig.

Ik hoop maar dat een van mijn neefjes (als het goed is krijg ik er deze week eentje bij) het ook een geweldig liedje vindt en dat ik het binnenkort voor één van hen mag zingen en dat ze dan samen met hun malle tante helemaal in een deuk kunnen liggen!

Toen ik op de basisschool zat, heb ik ooit een krijtkunstwerk in een flesje gemaakt. Misschien kent u het wel;  in een zeef schraap je een stuk krijt heel fijn en dat doe je dan van allerlei verschillende kleuren in een mooi flesje, zodat je allemaal gekleurde laagjes op elkaar krijgt. Ik was heel trots op mijn krijtkunstwerk en het heeft lang op mijn kamer gestaan. Totdat mijn broertje de onbedwingbare behoefte kreeg om te onderzoeken wat er zou gebeuren als je heel hard met het flesje ging schudden. Weg kunstwerk...

Op mijn werkkamer staat een soorgelijk iets, maar dan vele malen mooier (foto komt later!). Het ziet er een stuk professioneler uit, moet ik zeggen. Maar soms kijk ik ernaar en dan voel ik iets in me opwellen. Ergens zit toch die drang, die nieuwsgierigheid om te zien wat er gebeurt als ik het flesje heel hard zou schudden...

Eerste Paasdag vierden we met de hele familie de verjaardag van Oma. Bijna iedereen was er. Ook mijn beide broers waren er, dus mijn vader was erg in z'n schik!

Om al die mensen te huisvesten hadden we een zaaltje gehuurd, waar we lekker wat konden eten. Daar is dan borden en bestek voor een heleboel mensen, dus dat is handiger dan bij iemand thuis 30 borden zien te krijgen. Natuurlijk moet dat allemaal wel afgewassen worden, maar daar heb je de kleinkinderen voor!

In de keuken bleek ook nog eens een professionele vaatwasser te staan. Al snel kwam ik erachter dat het zo'n ding was dat ik regelmatig tegenkom in mijn cateringwerk. Dat had ik echter niet hardop moeten zeggen natuurlijk... 'Veerle kom eens helpen met dat ding!' Ik zag mezelf al de hele middag aan de afwas. Gelukkig heb ik dat mooi weten te voorkomen door een korte presentatie te geven over de mogelijkheden van het ding.  lees meer »