Ik heb een hekel aan wachten, maar soms moet het gewoon. Onlangs stond ik weer in een lange rij en bedacht ik me dat het niet sneller zou gaan als ik me zou ergeren. Ik besloot dus geduldig te wachten tot ik aan de buurt was. Prompt vroeg de mevrouw voor mij, die een erg volle kar had, of ik misschien voor wilde!
Na het ziek zijn en de vakantie is mijn capoeiraspel erg verslechterd vind ik zelf. Het is elke zondag weer een strijd om mezelf naar trainig te slepen. Deze zondag had ik beloofd zonder mokken naar de training te gaan. Nu blijkt de volgende training een muziekles te zijn; mijn favoriete onderdeel!
Misschien bestaat er toch zoiets als karma. In ieder geval geldt: als je niet tegenwerkt, zullen situaties in je voordeel werken.
Woensdagavond. Ik maak me klaar voor weer een capoeirales op de ACLO. Het wordt de laatste les van deze cursus en ik heb er zin in. Het was een enthousiaste groep, dus het wordt vast een leuke afsluiting! Terwijl de groep begint met de warming-up span ik mijn berimbau op. Na anderhalf jaar ken ik het ding best goed, dus ik weet hoe strak hij gespannen kan worden en hoe strak hij moet om mooi te klinken. Zonder al te veel moeite span ik mijn berimbau aan. Ik sla het touwtje er omheen, trek hem nog een keer strak aan en *KRAK*.... voor ik het goed en wel besef sta ik met alleen het touwtje in mn handen. De berimbau ligt in 2 stukken tussen mijn voeten op de grond. Helemaal doormidden, compleet aan gort. Ik vloek even hardgrondig, de tranen staan in mijn ogen. 50 euro, een paar maanden gefrutsel met snaren en touwtjes afstellen, allemaal voor noppes, gewoon helemaal door de helft... .JPG)
Recente reacties
1 uur 39 minuten geleden
4 dagen 6 uren geleden
1 week 6 dagen geleden
10 weken 3 dagen geleden
21 weken 3 dagen geleden
31 weken 2 dagen geleden
35 weken 5 dagen geleden
1 jaar 29 weken geleden
1 jaar 32 weken geleden
1 jaar 32 weken geleden