Gisterochtend tref ik in de wijk een lifter langs mijn route aan. Ik heb medelijden met hem. Het is buiten akelig koud en zijn brommer kwam vanochtend vast niet op gang door de kou. Ik besluit te stoppen en vraag waar hij heen moet. Het lijkt me tenslotte ook wel gezellig om wat gezelschap te hebben, al is het maar voor een klein stukje van mijn lange reis naar Harlingen. Komt nog bij dat ik graag wat doe voor mijn medemens en dat deze lifter er niet gevaarlijk uit ziet.

Met veel moeite draai ik mijn vastgevroren raampje open, ook mijn vervoersmiddel heeft te lijden onder de kou! 'Waar moet je heen?' vraag ik. De lifter antwoordt dat hij naar Zuidhorn moet. 'Helaas, daar kom ik niet langs. Succes nog!' zeg ik hem. Ik draai mijn raampje dicht en rijdt verder. Een halve minuut later bedenk ik me plots dat de kerel helemaal niet logisch staat als hij naar Zuidhorn wil! Ik krijg nog meer medelijden met hem, want ik vermoed niet dat zijn liftpoging succes zal hebben...

Heb ik ooit al verteld over mijn grondige hekel aan de duiven in onze buurt? Ik heb niet iets tegen duiven in het algemeen. Ik vind het best gezellig al die beestjes op de Dam bijvoorbeeld, maar ze moeten niet bij mijn huis komen. De beesten koeren je 's ochtends je bed uit en poepen je hele balkon onder.

Sinds een paar weken wordt een bepaald stuk van onze balkonrand op mysterieuze wijze volgescheten, terwijl er geen duif te bespeuren is. na de zoveelste schoonmaakbeurt zag ik op het balkon boven ons enkele takjes over de rand steken, die verdacht veel op een nest leken. Aangezien er geen duif te bekennen was, dacht ik dat het nest wel leeg zou zijn en het poepverhaal dus beëindigd was.  lees meer »

Onze weekendplannen bleken op het laatste moment niet door te gaan, dus hadden we ons ingesteld op een rustig weekendje. Bij mij slaat op zulke dagen de verveling makkelijk toe, dus besloot ik cup cakes te gaan maken.

Terwijl ik de ingrediënten sta af te wegen, hoor ik allerlei sirenes. Niks bijzonders, want er racet vaak genoeg iets over de ring. Als de politie met gillende sirene de parkeerplaats bij onze flat oprijdt, ben ik toch even benieuwd.  lees meer »

Je bent piloot in de Verenigde Staten. Vanmiddag moet je een airbus 'even' van New York naar North Carolina vliegen. Routineklusje denk je nog. Maar als je goed en wel bent opgestegen valt er een motor uit. En even later nog één. Dan moet je een keus maken: storten we hier neer in Manhatten of probeer ik het vliegtuig in de Hudsonrivier te laten landen?

Je bent passagier in de airbus van New York naar North Carolina op weg voor een businessmeeting of een familiebezoekje. Opeens wordt het verdacht stil in het vliegtuig. Er wordt omgeroepen dat men zich klaar moet maken voor een noodlanding in de rivier. Je trekt je reddingsvest aan, zet jezelf schrap en... een fatale klap blijft uit. Je leeft nog! Het vliegtuig drijft midden in de rivier. Iedereen gaat naar buiten om op de vleugels op hulp te wachten. Gelukkig komt die vrij snel en overleef je de noodlanding.  lees meer »

Een toevallige overdenking:

wat voor een psycholoog ben je als je het psychologisch effect van thrillers doorziet maar er toch niet tegen kunt?

Wat kunnen er toch wonderlijke dingen ontstaan als er iets mis gaat met je brein. Zo zijn er mensen die alles begrijpen wat tegen hen verteld wordt, maar die zelf geen zinnig woord kunnen uiten. Of mensen die zich totaal niet meer bewust zijn van de linkerkant van hun lichaam en dus alleen hun rechterkant aankleden.

Als iemand steeds meer dingen vergeet en steeds minder kan onthouden, komt hij/zij in een onduidelijke omgeving terecht. Gebeurtenissen en opmerkingen bevinden zich niet in een kader, maar meer in een leegte. Een leegte die mensen vaak zelf gaan opvullen. Soms ontstaan daar heel rare dingen.  lees meer »

Ik heb een hekel aan wachten, maar soms moet het gewoon. Onlangs stond ik weer in een lange rij en bedacht ik me dat het niet sneller zou gaan als ik me zou ergeren. Ik besloot dus geduldig te wachten tot ik aan de buurt was. Prompt vroeg de mevrouw voor mij, die een erg volle kar had, of ik misschien voor wilde!

Na het ziek zijn en de vakantie is mijn capoeiraspel erg verslechterd vind ik zelf. Het is elke zondag weer een strijd om mezelf naar trainig te slepen. Deze zondag had ik beloofd zonder mokken naar de training te gaan. Nu blijkt de volgende training een muziekles te zijn; mijn favoriete onderdeel!

Misschien bestaat er toch zoiets als karma. In ieder geval geldt: als je niet tegenwerkt, zullen situaties in je voordeel werken.

"Religie is een hobby, zoals postzegels verzamelen." Dit claimt De Buscampagne. Hoewel ik het wel eens ben met hun opvattingen over een duidelijkere secularisatie en het geven van een stem aan atheïsten en agnosten, denk ik dat het erg kort door de bocht is om te stellen dat religie een hobby is.  lees meer »

In december vertelde de tekstkar langs de N31 mij elke dag hoelang het vanaf hem tot aan het MCL was. Ik hoefde die kant niet op, maar het gaf mij wel een mooie indicatie van hoelang de file was voor het stoplicht bij de McDonalds bij Goutum richting Leeuwarden.

Rond de kerst bleek de tekstkar opeens verdwenen. Ik dacht nog: 'de kar is vast op kerstvakantie, daar heeft zo'n ding immers toch ook recht op'. De files bleven uit, dus het was geen probleem. Tot mijn geliefde karretje in januari niet terugkwam, terwijl de files wel terugwaren van vakantie!

Toen ik onlangs naar Eindhoven reed, kwam ik hem tegen op de snelweg bij Arnhem. En dit weekend stond hij tussen Breda en Utrecht op de A27. Wat een avontuurlijk karretje is het toch!

Met dit weer is het volgende liedje wel op zijn plaats!

Dit weekend had mama de auto door de carwash gegooid. Het programma was inclusief chassiswas, vertelde ze, dat was goed teken het pekel.

Maandagochtend was het erg winters weer. Een heel eind voor me reed de pekelwagen. 'Hmm, lekker verse pekel onder m'n pasgewassen auto' dacht ik. Maar ik wist niet wat me te wachten stond, toen ik Harlingen binnen reed. Daar kwam een strooiende pekel wagen me tegemoet en hij strooide zo mijn hele voorruit vol met pekel!

Vanochtend voegde een pekelwagen voor mij in, maar gelukkig sproeide hij niet.

Deze sticker hangt op onze brievenbus. Het ding zaait veel verwarring.

Zo dacht een wijkkrantbezorger dat onze NEE/NEE sticker niet meer geldig was en zag zijn krantje dus aan voor iets darwinistisch.

Ook kregen we gewoon een uitnodiging voor een avond in de trant van 'God is Almachtig'. Iemand begrijpt de blijde boodschap niet...

Overigens zijn de stickers uitverkocht. Maar wij hebben er nog een paar...

De dag begint al lekker. De Telegraaf heeft genoeg leden gekregen om met hun eigen omroep tot het publieke bestel te mogen toetreden. Met Wakker Nederland willen ze actualiteiten presenteren in de lijn van de Telegraaf. De woordvoerder vraagt zich af waarom ons belastinggeld naar programma's zoals BananaSplit moet. Ik vraag me dan af waarom ons geld naar Wakker Nederland in zijn geheel moet... Zelf hebben we heel bewust gekozen om Llink te steunen. En aangezien we lid zijn van de Mikrogids vroeg de KRO of we gratis lid wilden worden. Doe maar, want Boer zoekt vrouw moet blijven!  lees meer »

Ik had een heel stuk geschreven, maar dat verdween plots. Dit is vast niet zo leuk als het eerste stuk, maar hopelijk vind je het wel leuk...

Gisterochtend ben ik meegegaan met de MiMakkusclown in de Batting. Het doel is contact maken met dementerenden, maar het is je reinste entertainment!

Op een huiskamer zit een dame alleen. De clown biedt haar een jojo aan. Enthousiast begint ze te jojo-en. Dan moet de clown het doen. Die maakt er een potje van en mevrouw begint hem tips te geven. 'Ja, zo lukt het niet! Je moet hem optrekken alsie beneden is'. De clown trekt natuurlijk te laat aan het touwtje. 'Kluns, jullie mannen zijn ook niet praktisch' zegt de dame. Heerlijk van zo adrem!  lees meer »

Plots krijg ik berichten als "Ik stuur even een overzicht van de plaatjes die we nog nodig hebben: 025, 069, 110, 220, 225, 259. Laat weten wat jullie nog nodig hebben want we hebben veel om te ruilen."  lees meer »

Na een weekend vol feest ben ik eindelijk een jaartje ouder. Nu ben ik dus vierentwintig. Eindelijk van die verschrikkelijke 23 af, want dat was me toch een raar getal!

Nu kan ik heerlijk een jaartje verder met een evenwichtig getal. En ik verheug me al op 25, want dat is na 10 en 18 toch wel een nieuwe mijlpaal! Alleen jammer dat de 30 er al weer zo snel op volgt...