Rond deze tijd start de nieuwe campagne van Amnesty International. Het geheel draait om de Universele Verklaring van de Mensenrechten die op 10 december 60 jaar bestaat. Het thema is daarom: 60 years|Universal Declaration of Human Rights: yours to enjoy, yours to protect.

Het idee is om zoveel mogelijk mensen te vinden die zich willen inzetten voor de mensenrechten. Passief door lid te worden van Amnesty of actief door deelname in lokale groepen, collectant te zijn, etc. Dat gaat allemaal gebeuren door campagnes op Hyves en MySpace etc. en een grote tv-avond 'Een avond voor de vrijheid' bij de Vara op 10 december zelf.  lees meer »

Een tijdje terug heb ik me een dag kostelijk geamuseerd met een kinderliedje. Nu zit het weer in mijn gedachten en ik kan jullie mijn plezier niet onthouden.

Appeltje liep op de spoorwegbaan
Daar kwam toen een treintje aan
Appeltje keek niet uit, pardoes
Toet toet toet, appelmoes!

Een hele dag heb ik het lopen in mijn hoofd lopen zingen en heb ik me helemaal slap gelachen om het hele liedje. Ook heb ik er een heleboel variaties op verzonnen, maar de meeste zijn me alweer ontschoten. Vooral die met Peertje keek niet uit achgut, toet toet toet Perenprut vind ik persoonlijk erg grappig.

Ik hoop maar dat een van mijn neefjes (als het goed is krijg ik er deze week eentje bij) het ook een geweldig liedje vindt en dat ik het binnenkort voor één van hen mag zingen en dat ze dan samen met hun malle tante helemaal in een deuk kunnen liggen!

Ik weet niet of ik hem nu leuk vind om het Gronings, om het Lidl-gebeuren of gewoon om de leuke klank van bi-de-li-del...

Gisteren moest ik voor een sollicitatiegesprek en een kraambezoek helemaal naar De Randstad. Ik had zorgvuldig uitgezocht dat het met de auto toch echt makkelijker, korter en goedkoper was dan met het OV. Dus printe ik een berg routebeschrijvingen voor mijn grote reis: Groningen-Schiedam-Den Haag-Groningen.

Nu ben ik niet zo'n held met wegen en routes die ik niet ken. Ik zag er nogal tegenop, zeker omdat ik me gisterochtend niet zo fit voelde. Ik moest twee keer twee-en-een-half-uur rijden in mijn eentje! En een deel van mijn route was gebaseerd op uitleg van mijn moeder en een plattegrond van Den Haag. Ik zag mezelf al rondjes rijden rond de Hofvijver. (Wat overigens aan mezelf te danken zou zijn, niks mis met uitleg van mijn mama!).  lees meer »

Nog 4 weken en dan zit mijn eerste betaalde baan er alweer op! Aansluitend heb ik weer een tijdelijke baan gevonden en hoewel een vast contract natuurlijk mijn voorkeur heeft, vind ik het momenteel wel erg lekker dat ik niet vastzit aan de organisatie waar ik nu bij werk.

Zonder al te veel op details in te gaan, kun je wel stellen dat het momenteel niet echt lekker gezellig is op de werkvloer van de GGZ Friesland. Er zijn allerlei ontwikkelingen waardoor de werknemers de poten uit hun lijf lopen zonder het gevoel te hebben dat dit gewaardeerd wordt. Ik hoor het zoemen om me heen. "Hoe gaat dit verder? Wat moet er gebeuren voor er verandering komt? Wat betekent dit voor mijn baan en die van mijn collega's?"

Als tijdelijke kracht leg ik de brief van de Raad van Bestuur naast me neer. "We gaan een moeilijk jaar tegemoet" staat erin, maar dat doen ze dan maar mooi zonder mij!

Vandaag is het Goed Nieuws-dag. Dat vertelt Giel Beelen mij als ik in de mist naar mijn werk rijd. Daarna zingt U2 It's a beautiful day. Ik vind het allemaal wel meevallen eigenlijk...

Het enige goede nieuws wat ik voor vandaag kan bedenken is dat ik een rustige dag heb. Er komen 4 clienten langs die elk binnen 15 minuten weer buiten staan nadat ze zelfstandig een 90-tal vragen hebben beantwoord. Die mag ik daarna netjes in de computer uitvoeren en een verslagje van de resultaten maken. Terwijl die clienten hun vragenlijstjes invullen kan ik lekker verder werken, op het gemak, zonder al te veel stress.

Misschien is het toch wel een 'beautiful day'...

Wat is jullie goede nieuws voor vandaag?

Over 3 weken begin ik aan mijn nieuwe baan. Mijn eerste echte baan als psycholoog! het is allemaal nogal spannend moet ik zeggen; extra verantwoordelijkheden en een extra werkdag... Als ik dan terugdenk aan de baantjes die ik tot nu toe heb gehad, dan had ik het toch maar makkelijk vroeger.

Mijn werkend leven begon als oppas, zoals bij meer tienermeisjes vermoed ik. Ik had nooit veel moeite om de kids goed in bed te krijgen en daarna mocht ik op andermans kosten tv kijken, vaak met wat lekkers erbij, en daar kreeg je dan geld voor aan het eind van de avond!

Op de universiteit had ik een baantje bij de informatiebalie. Het voornaamste was dat ik daar zat en 's ochtends een stapeltje post sorteerde. Verder studeerde ik als ik zin had, printe ik sheets uit op kosten van de uni en wederom; ik kreeg er nog geld voor ook!  lees meer »

Gisteren was het 11 november. Voor mij als zuiderling Gekkendag, maar als a-typische zuiderling heb ik er niet zoveel mee. Ik denk alleen maar "ownee, nog maar 3-4 maanden tot het carnaval begint".

Mijn noordelijke wederhelft denkt aan heel andere dingen. Halverwege de dag krijg ik een mail: "we hebben niks in huis voor St. Maarten!". Dat was ik dus al helemaal vergeten, hoewel ik hem de dag ervoor nog had gevraagd wie St. Maarten ook alweer precies was. Ik vroeg hem wat we in huis zouden moeten hebben en of er ook echt kinderen aan de deur kwamen. Leek mij hartstikke leuk om eindelijk eens St. Maarten te vieren. Het kon tenslotte niet slechter zijn dan de 11e van de 11e. Ik kreeg een mailtje terug dat er de afgelopen jaren nooit iemand was geweest, dus vanavond vast ook niemand.  lees meer »

Met enige schaamte moet ik bekennen dat we een vaatwasser hebben gekocht. Een hele luxe Bosch, die slechts 4 maanden oud is en dus nog jaren meekan. Er zit zelfs nog garantie op! Maar ik voel u al denken 'zozo, wat een luxe. Kan het kind niet zelf afwassen ofzo?'

Nou ja, dat kan ik zeker wel. Maar we hebben er hier in huis allebei een beetje een hekel aan. En we eten vaak voor de tv, dus dan blijf je erg makkelijk hangen. De afwas blijft dus staan en wordt op den duur zo groot dat ik na het afwassen rugpijn heb, omdat ons aanrecht net een centimeter te laag is en je dus altijd in een onaangename houding moet schrobben (want alles is natuurlijk aangekoekt...).  lees meer »

Gistermiddag kwam een helikopter overvliegen, terwijl ik aan het werk was. Ten minste, ik dacht dat hij ging overvliegen, maar het geluid kwam langzaam dichterbij tot het op het laatst oorverdovend was. Uiteindelijk kwam de helikopter zelf in beeld. Het was zo'n ambulancehelikopter. Geen wonder dat hij niet overvloog, want het helikopterplatform ligt recht voor de ingang van de GGZ! Er bekroop me een akelig gevoel. Vervoerd moeten worden met een helikopter is in mijn ogen nooit een goed teken.

Nadat ik er even stil bij had gestaan, ging ik weer verder met mijn werk. Ik liep naar de kamer van mijn collega waar de testcomputer staat, want die had ik even nodig. Terwijl ik binnenstapte en uit het raam keek, besefte ik me dat ik uitkijk op het helikopterplatform. Ik was onbewust ramptoerist aan het spelen!  lees meer »

Over rampen gesproken, hebt u al een noodpakket? Wij niet hoor, ben je mal. Als ik het zo eens bekijk op de website dan is mijn noodpakket uiteindelijk te groot om mee te nemen. Zeker als de schrik er goed inzit.

Maar ik heb wel even leuk de test gedaan. Op zich was hij vrij simpel, hoewel ik niet alle plekken kon vinden. Wel goed om te weten dat ik wel even mag bellen en dat de hoofdkraan wel dicht moet bij een kernramp (is dat een stomme fout?).  lees meer »

Geconcentreerd zit ik achter het stuur. De wind trekt aan de auto's, het regent en er wil iemand invoegen. Aangezien de weersomstandigheden vragen om extra oplettendheid en voorzichtigheid wil ik netjes links gaan rijden om de auto (meer dan) genoeg ruimte te bieden voor zijn invoegmanoeuvre. Terwijl ik mijn knipperlicht uitzet, check ik mijn dooie hoek.

En daar zit iemand in! Geschrokken zeg ik iets van 'sorry!' en ga snel terug naar het midden van de rechterbaan. Uiteindelijk komt alles goed en kan de auto ook wel na mij invoegen.

Op het werk aangekomen heb ik een mailtje van een vriendin. 'Had je me gezien? Volgens mij wilde je bij mij in de auto zitten!'.
'Nee, ik had je dus niet gezien! Maar het is je eigen schuld met die kleine fiesta. Dikke grote BMW's zitten nooit in mijn dooie hoek!'  lees meer »

"En wat doet u dan zoal op een vrije zaterdagmiddag?"
"Meestal hang ik zo wat om in huis en doe ik dit en dat en zus en zo. Maar soms dan leef ik me helemaal uit. Dan ga ik een middag de keuken in om iets lekkers te bakken of zelf pasta te maken."  lees meer »

Loesje is vandaag jarig en ze wordt alweer 25 jaar! Reden voor een groot feest zaterdag a.s. Je leest er alles over op haar speciale verjaardagswebsite.

Als het goed is wordt in de loop van de dag ook de nieuwe website gelanceerd. Houd www.loesje.nl dus in de gaten!

En wil je Loesje een cadeautje geven? Dat kan natuurlijk ook! Steun Loesje door lid of donateur te worden of door jezelf een cadeautje te geven!

En natuurlijk mag je altijd de posters uitprinten en ophangen. Dat vind Loesje ook al superleuk :)

Het is hier wel een beetje stil he. Van beide kanten bedoel ik dan hoor. Ik verwacht niet dat u in mijn afwezigheid mijn blog volschrijft!

Helaas zal het ook nog wel even stil blijven. Dit weekend vertrek ik weer voor mijn roadtrip naar Zeeland. Helemaal alleen, goede cd in de radio en cruisen met die hap! (Kun je cruisen zonder cruise-control? Nouja, het moet maar...)

Maandag zijn we weer terug met de start van de Amnestycampagne rondom 10 december. Rust dus maar even goed uit dit weekend, want maandag wordt er keihard actiegevoerd...