Ik heb er al 11.507 en ik kan er helemaal niks mee...

Ik heb het over de rentepunten van de Postbank. Voor elke euro rente krijg ik ook nog eens 100 rentepunten, die in de rentepuntenwinkel dan weer een euro waard zijn. Ik denk dan: geef me per euro rente gewoon 1 punt dat dan 1 euro waard is...

Maar het grootste punt is nog wel dat ik die rentepunten kan gebruiken om de helft van de adviesprijs te 'betalen' van mooie luxe producten. Waterkokers, mixers, blenders van dure merken. Dagkaarten voor de Thermae 2000, een donatie in Unicef. Allemaal dingen die voor mij veel te duur zijn, die ik helemaal niet nodig heb of waar ik met een goedkoper merk net zo tevreden was. Of erger nog: producten die helemaal niet voor zoveel geld verkocht worden in het echt! Nee, dat pakken ze mooi aan met die adviesprijs. Het draait er dus op uit dat ik helemaal niks kan met mijn rentepunten.  lees meer »

Als Maarten een paar uur na mij komt slapen, slaap ik meestal al. Hij kruipt er lekker bij en de volgende ochtend worden we samen wakker. Maar soms gaat het niet zo vlekkenloos.

Zondagavond stapt Maarten stilletjes de slaapkamer binnen. Hij wordt opgeschrikt door iemand die hem slaperig vraagt 'wie is daar?'. Hij antwoordt me 'ik ben het'. Ik zeg doodleuk 'ja, maar wie ben je dan?'. Hij weer: 'het is Maarten'. 'Ow,' zeg ik, 'dan is het goed. Ik moest het even checken.' Ik herinner me niks de volgende dag en heb me een breuk gelachen. Zulke dingen doe ik anders nooit!

Vanochtend zag ik wel zijn paspoort op zijn nachtkastje liggen. Ik heb maar niet gevraagd wat ik nu weer had gedaan...

Gisteravond ging het bij Katja & Sophie over babies en carriere. Te gast waren Femke Halsema en Yvon Jaspers. De gastvrouwen twijfelden zo over het krijgen van een kind en wat dat dan voor hun carriere betekende. Na 5 minuten intro zat ik verbaasd op de bank: 'Ik wil gewoon een kind, wat boeit die carriere dan nog?'

Volgens Yvon Jaspers was dat helemaal goed. Je moet pas aan kinderen beginnen als je klapperende eierstokken hebt (Femke Halsema reageerde: ik heb de mijne nooit gehoord!) en dus geen twijfel meer had over of het wel zo slim was, zo'n kind. En voor je carriere was het ook niet zo'n punt. Het ging om goed combineren, hoewel dat soms wel zwaar kon zijn en stress gaf. Beide gasten vonden zeker dat het kon en ook niet hoefde te betekenen dat carriere dan onmogelijk was.  lees meer »

Er is weer een nieuw seizoen van Miljoenenjacht aangebroken. En aangezien wij wel van het kofferspel houden, kijken wij braaf naar de hele show. Het geld vliegt je om de oren. 10.000 euro voor een beller, 4000 euro omdat mevrouw pas de 4e vraag fout heeft en 50.000 euro om iemand uit de finale te kopen. En in de finale win je hopelijk een ton of meer. Wat een geld, denk ik dan!

Elke keer weer komt het bij mij op hetzelfde neer: wint er iemand 4000 euro dan denk ik 'ik was al tevreden met 1000 euro', wordt er 50.000 euro gewonnen dan kan ik niet eens met gezond verstand bedenken wat ik er dan mee zou doen. Als werkzoekende met een bestedingspatroon van slechts een paar honderd euro per maand, zou ik met 1000 euro al superveel geld hebben! En wat ik er van wil kopen weet ik niet eens.  lees meer »

De afwezigheid van blogs op deze site had een positieve reden. Wees niet gevreesd, ik ben echt helemaal hersteld na de rustweek. Deze week was ik echter druk aan het werk!

Nou was het nog niet echt werk te noemen. Ik heb lekker meegelopen en mij tegoed gedaan aan psychologische dingen, tests, teambegeleiding, bewonersbesprekingen etc. En daarnaast heb ik ook nog even gewoon met wat bewoners gebabbeld, samen de krant gelezen en verhalen aangehoord. Het voelde helemaal geweldig!

Ondanks de plots lange dagen (dat ben ik allemaal niet meer gewend en zeker het uur reistijd 's ochtends leidt tot een korte nacht) waarin de grijze cellen goed hun best moeten doen, heb ik ervan genoten om weer wat te kunnen doen, om weer aan de slag te zijn en op weg naar meer ervaring en dus hopelijk echt een baan!

Eindelijk weer thuis, na een gezellig weekend bij mijn ouders, maar vooral na een lange reis; eindelijk weer thuis. Daisy zit al enthousiast mauwend te wachten. Ze vindt het hardstikke leuk dat de buren haar elke dag een paar keer bezoeken om haar eten te geven en de bloemen water te geven, maar het valt niet tegen als wij het zijn! Als ze maar gelijk eten of een knuffel krijgt...

En dat krijgt ze natuurlijk allebei, eten met mate maar knuffels zoveel als ze wil! Na wat gedraal gaat ze lekker aan haar maaltje zitten om na 2 happen weer op zoek te gaan naar iemand die haar een knuffel kan geven. Zodra ze doorheeft dat wij echter langer blijven en de rust niet gauw zal wederkeren in haar territorium, begint ze te racen, te zoeven en te sprinten. Gepaard met luid gemauw en af en toe heel klagende uithalen. Soms loert ze naar je en lees je in haar ogen de vraag: ken ik u ergens van?  lees meer »

Een tijdje geleden heb ik geprobeerd om mijn snoepverslaving (of moet ik koek- en chocoladeverslaving zeggen?) een halt toe te roepen. En ik moet zeggen dat het redelijk goed ging. Vaak ging het met een soort van balansdagen; "van het weekend krijg ik vast taart en lekkers op die en die verjaardag en als ik dan vandaag en morgen niet snoep, hoef ik er dan niet zo op te letten!" Op zich werkte dat best goed al zeg ik het zelf. Qua gewicht was er niet echt iets te merken (dat ging sneller toen ik die week ziek was), maar ik voelde me beter omdat ik niet meer zo onzinnig veel koekjes aan het eten was. De laatste tijd verval ik echter weer in oude gewoontes...  lees meer »

Nu ben ik geen grote voetbalfanaat, maar als een paar vrienden en bekenden een poultje oprichten dan doe ik graag mee, om dan als voetbal-loser te winnen natuurlijk!

Dus voorspelde ik wat wedstrijden in de verschillende poules en wees daarna, onafhankelijk van de door mij voorspelde resultaten, poulewinnaars aan. Ik had de grootste lol. Wie voorspelt nu dat Italië 2 wedstrijden wint en Frankrijk 3, maar wijst Italië vervolgens wel als poulewinnaar aan? Later bedacht ik me dat het ook een heel tactische zet was. Er was gewoon meer winkans zo. Na een wedstrijd of 10 had ik het echter wel even gehad. Met het idee om later een keer alles in te vullen, sloeg ik mijn voorspellingen op.  lees meer »

Uit 'De Standaard' van donderdag 29 mei 2008:  lees meer »

Heerlijk de toekomst. Met al die slimme, handige en liefst ook milieuvriendelijke trucjes. Maar wist u dat sommige dingen al in de erg dichtbije toekomst liggen?

Het is soms echt ongelofelijk wat ze bedenken. Zo kun je in Breukelen betalen met je vinger. Geweldig handig, kun je nooit je geld vergeten en ook milieuvriendelijk, geen passen en plastic meer! En het wordt ook steeds realistischer dat we via het stopcontact gaan tanken. Dat vind ik toch ook een goede ontwikkeling, maar ik wil dan wel tanken met electriciteit op groene energie.

Ik heb er wel al zin in, die toekomst...

Het nieuwe album van Michael Franti & Spearhead komt eraan! Hoewel het pas 9 september uitkomt (en misschien nog later in Nederland, heb geen idee hoe dat gaat), krijg ik nu alvast een lokkertje in mijn mailbox. Ik krijg al helemaal zin in het nieuwe album!

Toch fijn dat ik lid ben van die nieuwsbrief. Kan ik alvast beginnen met sparen...

Ik ben afgelopen woensdag naar Sneek gereden. Eindelijk weer eens een sollicitatie! Veel ervaring opgedaan voor volgende gesprekken, maar ik hoop natuurlijk dat ik het gewoon krijg!

Maar goed, ik reed dus 'even' naar Sneek. Gelukkig had ik een auto kunnen regelen, want met het openbaar vervoer moet je via Leeuwarden en met de niet-buiten-de-spits-rijdende bussen werd het allemaal wat lastig. Ik dus op weg met de super routebeschrijving van de ANWB. Ondertussen ben ik wel wat gewend aan de manier van routebeschrijven van de ANWB, maar ik hou niet zo van het 'na 10 km. rechtsaf de lutjebroekstraat in'. Doe mij maar 'de derde straat rechts nemen' en dan liefst nog 'daar bij dat grote gele gebouw'. Tja, je bent een vrouw of niet he!  lees meer »

"Mevrouw, bent u hier bekend met de straten?"
"Nee meneer, het spijt me, ik ben hier niet echt bekend, maar waar moet u zijn? Misschien weet ik het toevallig."
"Nu ben ik de krant vergeten waar het in stond. Ja, het zit zo, ik ben militair en ik moest opgeven waar ik naartoe wilde. Ze zijn er daar niet zo van gediend als je dat te laat laat weten. Ik ben te laat en wilde er even heen."
"Goh, wat lastig."
"Ja, maar waar leidt deze weg heen, mevrouw?"
"Deze weg gaat rechtdoor en aan het einde rechts."
"Rechtsaf? En wat is daar dan."
"Dat weet ik niet precies, meneer."
"Oh, maar er komen hier geen trekkertours voorbij?"
"Nee hoor, meneer, geen trekkers hier!"
"Goed, dan zal ik het maar die kant op proberen. Dag."
"Succes, meneer."  lees meer »

Dat je plots een rare vlek in je blikveld ziet en je niet meer kunt concentreren op wat je zegt, is al raar genoeg! Er schiet van alles door je heen van hersenbloedingen (maar ik heb een superlage bloeddruk en cholesterol) tot MS. Als alles wegtrekt binnen een half uur en 2 dagen later niet is teruggekomen, denk je aan 'gewoon een beetje moe' of 'teveel spanning'.

Als het je dan 2 weken later weer gebeurd, ga je toch nog eens een keer denken. Dus de volgende dag bel je de huisarts voor een afspraak. Daar aangekomen, stelt de huisarts je gerust. 'Een soort migraine zonder hoofdpijn'. Je vraagt nog wat en wil daarna gerustgesteld naar huis gaan.  lees meer »

Misschien heb je al gehoord over deze video. Het is het laatste college van een hoogleraar in Amerika. Hij heeft nog 3 tot 6 maanden te leven en geeft zijn laatste college (een traditie als je stopt met werken aan de universiteit).

Zelf had ik er wel wat over gehoord en dacht 'sure, het zal wel mooi zijn enzo en ontroerend. De man is tenslotte stervende dus alles wat hij zegt krijgt dan meer waarde.' Maar toevallig keek ik onlangs Oprah waar Randy Pausch zijn lezing nog een keer overdeed, omdat hij zoveel was bekeken op YouTube. En dan is het mooi om te zien dat de man ook daadwerkelijk iets te zeggen heeft. Dat hij niet iets onzinnigs zegt wat nu opeens meer waarde krijgt. En op het eind hield ik het niet meer droog... jij wel?