's Ochtends vroeg: "ow ik ben zo blij dat jullie er weer zijn na een lang weekend alleen"
"Dat snap ik, poes, maar het is 5 uur 's ochtends en we zouden graag nog even verder slapen."
"Jamaar, ik vind het zo fijn bij jullie!"
"Oke, kom er dan maar even bij, maar niet te hard spinnen dan he"
"Nee, nee."

Vijf minuten later: "...Ow zie dat beentje nou. Lief beentje van de baas! Ik kan me niet inhouden om er even aan te kriebelen. En waarom aai je me nu niet, zeg ik wil aandacht!"
"DAISY! Rot op, het is alweer genoeg!"

Een uur later "waarom hebben jullie me nu weer buitengezet? Ik begin trouwens ook honger te krijgen"
"Ja dan krijg je wel wat, als je maar weer even stil bent. Wij willen slapen."
"Tja daar heb ik net een heel weekend tijd voor gehad en dan kan ik nu weer heerlijk bij jullie zijn!"

Nog een paar uur later: "ja ze zijn op! Hoera! Ren de longen uit je lijf, over het bed, hup in de vensterbank, onder het bed naar de woonkamer, door naar de keuken en dan weer eindigen op bed om heerlijk te sszzzprrr..."

Heerlijk zo'n enthousiaste knuffelpoes, maar ze lijkt niet te begrijpen dat wij niet het hele weekend slapen als we weg zijn!