Gisterochtend tref ik in de wijk een lifter langs mijn route aan. Ik heb medelijden met hem. Het is buiten akelig koud en zijn brommer kwam vanochtend vast niet op gang door de kou. Ik besluit te stoppen en vraag waar hij heen moet. Het lijkt me tenslotte ook wel gezellig om wat gezelschap te hebben, al is het maar voor een klein stukje van mijn lange reis naar Harlingen. Komt nog bij dat ik graag wat doe voor mijn medemens en dat deze lifter er niet gevaarlijk uit ziet.

Met veel moeite draai ik mijn vastgevroren raampje open, ook mijn vervoersmiddel heeft te lijden onder de kou! 'Waar moet je heen?' vraag ik. De lifter antwoordt dat hij naar Zuidhorn moet. 'Helaas, daar kom ik niet langs. Succes nog!' zeg ik hem. Ik draai mijn raampje dicht en rijdt verder. Een halve minuut later bedenk ik me plots dat de kerel helemaal niet logisch staat als hij naar Zuidhorn wil! Ik krijg nog meer medelijden met hem, want ik vermoed niet dat zijn liftpoging succes zal hebben...