Heb ik ooit al verteld over mijn grondige hekel aan de duiven in onze buurt? Ik heb niet iets tegen duiven in het algemeen. Ik vind het best gezellig al die beestjes op de Dam bijvoorbeeld, maar ze moeten niet bij mijn huis komen. De beesten koeren je 's ochtends je bed uit en poepen je hele balkon onder.

Sinds een paar weken wordt een bepaald stuk van onze balkonrand op mysterieuze wijze volgescheten, terwijl er geen duif te bespeuren is. na de zoveelste schoonmaakbeurt zag ik op het balkon boven ons enkele takjes over de rand steken, die verdacht veel op een nest leken. Aangezien er geen duif te bekennen was, dacht ik dat het nest wel leeg zou zijn en het poepverhaal dus beëindigd was.

Helaas werd de balkonrand alweer snel volgescheten, dus toog ik weer naar buiten om deze keer de boel grondig te onderzoeken. Het plan was het nest met een stok te ruïneren, waardoor de bewoners zich genoodzaakt zouden voelen te verhuizen. Ik stond met de stok in de aanslag en bekeek mijn doelwit. Er bleken twee jonge duiven in het nest te zitten. Ondanks mijn grondige hekel kon ik het niet over mijn hart verkrijgen deze twee jongelingen uit hun nest te jagen met de kans dat ze tijdens hun gedwongen eerste vlucht te pletter zouden storten. Er zit niets anders op dan de buren te vragen het nest te verwijderen zodra de duiven zijn uitgevlogen.