Aan het eind van een dagje helpen op het regiokantoor van Amnesty International valt er een enveloppe op de mat. Een enveloppe met daarin een handgeschreven brief en zo'n kartonnetje wat om een paar sokken heen zit. Dan kijk je toch een beetje vreemd op moet ik zeggen...

De brief blijkt van een Groningse moeder te zijn die onlangs op de markt sokken kocht voor haar dochter Eenmaal thuis toen het kartonnetje van de sokken afgehaald werd, bleek dat er aan de binnenkant van dat kartonnetje een boodschap stond in oosterse tekens. De moeder verwees naar een programma wat zij onlangs zag, waarin een dergelijk berichtje was gevonden. Het berichtje bleek van een gevangene in nood te zijn. Daarom stuurde ze deze boodschap naar Amnesty.

Ik had het programma zelf niet gezien, maar ik begreep wat die vrouw bedoelde. Misschien stond ik wel naar een noodkreet tegeschreven in de hoop dat het hier in het rijke Westen wordt gelezen! De schrijver rekent op ons om hem te helpen! Maar misschien is het ook gewoon een leuk bericht. Uiteindelijk kan ik geen oosterse tekens ontrafelen, dus zeker weten doe ik het niet...

Het kartonnetje wordt overigens wel binnen Amnesty doorgegeven voor nader onderzoek. Ik hoop dat ik binnenkort meer erover kan vertellen...