Het was even stil van het weekend op de site (behalve een nieuwe foto dan) en meestal is dat geen goed teken. Ook deze keer niet. Er is geen sprake van grote ernstige ongevallen ofzo, maar gisteren was een ronduit vervelende dag. Het begon er al mee dat ik, na een heel weekend last in een schouder, om 9u niet meer lekker lag in bed. Met een enigszins moe hoofd stond ik  op. Helaas was de paracetamol (door de eerder genoemde schouder) opgeraakt in het weekend, dus er kon weinig aan de sitautie gedaan worden. Na een paar uur rondlummelen leek er niet echt veel uit mijn handen te gaan komen en ik besloot maar weer in bed te kruipen om de pijnen te bezweren.

Het slaapje deed me op zich goed, aangezien je op zo'n moment lekker niks merkt van alle narigheid. Maar toen ik opstond, begon het maandelijkse feest. Normaal niet zo'n probleem, maar deze keer mét krampen natuurlijk. Gelukkig was er ondertussen boodschappen gedaan en met een paracetamolletje of 2 ging ik er tegenaan. Sollicitatie voorbereid, strijkje gedaan, zelfs cup-cakejes gebakken! Het leek de goede kant op te gaan. Totdat we na het eten zouden afwassen. Nu ben ik daar niet zo'n voorstander van, maar als u zag welke helse pijnen ik doorstond, dan snapt u dat ik graag een afwasje had gedaan in ruil voor een pijnvrije avond. De pijn in mijn schouder ging namelijk samen met een nare pijn onderaan mijn rechterborstkas (rugzijde). Bij elke ademteug sneed de pijn door mijn rug alsof ik een doorboorde long had. Niet dat ik weet hoe dat voelt, maar in ieder geval had ik veel pijn! Daardoor kon ik maar oppervlakkig ademen, waardoor mijn lichaam om zuurstof schreeuwde en graag diep wilde ademhalen en zelfs gapen. Gekerm en gesteun alom. Het was gewoon niet leuk meer...

Toen de pijn na een uur wat gezakt was, hebben we overigens gesmuld van de cup-cakejes, want die waren echt supergoed gelukt! Gelukkig dus toch iets positiefs op zo'n rotdag.