Onder het motto 'beter een goede buur dan een verre vriend' hebben we afgelopen zaterdag onze buren helpen verhuizen. En nu is er dus een leeg huis naast ons. Altijd maar weer afwachten wie daar nu gaat wonen. Worden het lawaaiïge studenten of weer een gezellig stel. En de grote vraag: zijn ze uiteindelijk geschikt om op Daisy te passen tijdens onze weekendjes weg?

Ook aan de andere kant zijn de buren vertrokken. Daar zitten ondertussen al nieuwe mensen in, maar we zien ze erg weinig. Positief punt is dat we ze ook erg weinig horen! Af en toe klopt en boort er nog wat, maar verder is er geen sprake van geruzie, harde muziek of tv's die te luid staan. Die taak hebben de bovenburen op zich genomen. Dat had van mij dan weer niet gehoeven.

Ik wou dat ik ook kon verhuizen :)