Ik reed weer eens lekker rond in mijn groene monster, toen opeens *pats*! Ik zei hardop 'wat pats?'. Tja zo gaat dat als je alleen in de auto zit. Dan converseer je wel eens tegen de stilte... Ik keek rond me en zag wat de pats had gedaan: een verse ster in de voorruit! Potverdrie zei ik nog, maar ja, wat doe je er tegen. De ster zat in de ruit en dat was het dan.

Ik weet heus wel dat zoiets maar beter snel gerepareerd kan worden. Maar als je dit net overkomt voordat je even 3 weken lang 4 dagen per week moet werken ipv 3 dagen en dat je dan ook nog een malle-darmen-molen in gaat én een vriendje zonder rijbewijst hebt, dan komt die auto niet zo snel in een garage. Ondertussen hoor je tijdens je lange autoritten reclames van CarGlas over mensen bij wie de ruit ging scheuren en barsten. Best eng af en toe, maar het sterretje bleef een klein sterretje.

Uiteindelijk zat ik vanochtend bij de garage. Ik had uitzicht op mijn reparateur, echt zo'n stagiaire die de hele dag van die sterretjes mag repareren. Hij had er eigenlijk nog wel veel schik in. Ik ook; ik zat blij te wachten me verbazend over de luxe dat ik nog vanochtend een afspraak kon maken en de vriendelijkheid van het personeel. Ook toen de jongen nog even zijn baas haalde, bleef ik optimistisch. Die man moest even checken of die knaap zijn werk goed deed. En inderdaad, de jongen bracht even later de papieren. Maar toen de mevrouw me weer riep, kreeg ik toch wel een ander gevoel. En ja hoor, toen de jongen met repareren was begonnen bleek het sterretje maar een lulletje rozenwater; hij scheurde gewoon door! En nu heb ik dus een barst van 10 cm. met daarin ergens nog een sterretje.

Maar ik verbaas me gewoon verder over de luxe; ze komen hem donderdagochtend hier aan huis repareren! En dan krijg ik een hele nieuwe voorruit (heel mooi want de auto had al een ster in de ruit). Wel even hopen dat het niet regent...