Vandaag zou de auto een nieuwe voorruit krijgen. En dat ging heel luxe bij ons aan huis gebeuren! Om kwart voor negen werd ik netjes gebeld dat de monteur over 10 minuten zou arriveren. Ik ging naar beneden en verplaatste de auto naar een stel lege parkeervakken. De monteur kwam, zag dat hij genoeg ruimte had en ging aan de slag. Hij zou bellen wanneer hij klaar was.

Na een uurtje ging de telefoon. Of ik even naar beneden kwam. Ik vroeg me af of dat snel was een uurtje en wierp een blik uit het raam. Het leek alsof de voorruit er wel alweer in zat, maar schijn bedriegt vanaf de 6e verdieping bleek toen ik beneden kwam. Er zat nog geen voorruit in, erger nog; er zat roest in de sponning* en als meneer nu de ruit zou plaatsen zou die roest binnen 2 jaar verergeren en kon de ruit weer gaan barsten of eruit vallen. Én we zouden geen levenslange garantie krijgen op de geplaatste ruit (oftewel de volgende nieuwe ruit zou voor onze rekening zijn). Het advies luidde: naar de garage ermee.

Dus reden wij rond half 11 zonder voorruit door Groningen op weg naar de garage. Ook met slecht krap 50 km/u is het een flinke wind die je dan op je afkrijgt. Ik weet zeker dat ik nooit een cabrio hoef...

Nu wordt het groene monster gerestaureerd en belt de monteur weer naar CarGlass als hij klaar is. Die plaatst dan de ruit en wij kunnen de auto komen ophalen als ze klaar zijn. In afwachting van de rekening hebben we een hip blauw Daihatsu-tje met 2 zilveren strepen (alsof er een mini-quad overheen is gereden, weet u wel).

* Nu ik dit zo neerschrijf bedenk ik me plots dat ik tot vanochtend helemaal niet wist dat zo'n ding een sponning heet! In ieder geval is het de riggel waar de voorruit in rust, in ons geval de sponning aan de dakrand. Toch weer wat geleerd vandaag...