Het hebben van een auto geeft een heerlijke vrijheid. Maar dat het ook een echte gewetenskwestie kan geven die maar blijft knagen, had ik niet zien aankomen.

Het slaat vooral toe tijdens de ritten naar Sneek, waar ik de enige in de auto ben samen met een leuke cd. Als ik Groningen uitzoef op weg naar de A7 begint het al op de Siersteenlaan. Zonder auto's voor me en met slechts enkele flauwe bochten is het verleidelijk om hier binnen de bebouwde kom 60 te rijden. Maar 60 dat is dan weer te hard, maar stevig doorrijden (55 km/u) kan toch wel. Dat is toch alleen maar sociaal voor die mensen achter mij!

Op de A7 aangekomen wordt het probleem alleen maar groter. Hier gaat het niet alleen om lekker doorrijden wat prettig is voor mij en anderen, maar ook om niet langzamer dan 120 te hoeven rijden. Want wie geen 120 rijdt, komt er niet meer tussen als er weer eens een stoet auto's aankomt die allemaal lekker doorrijden (125 km/u) en al helemaal niet als er zo'n gek aankomt gevlogen met 135 km/u. Maar het ergste is nog wel, dat het gewoon veel minder opschiet. Dat elke seconde die voorbijgaat terwijl je langzamer dan 120 km/u rijdt verloren is, betekent dat je te laat gaat komen en dat je misschien wel een minuut langer in de auto moet zitten!

Dus het gaspedaal gaat op en neer, de snelheidsmeter schommelt tussen 118 en 125. En ik wou dat ik cruise control had...