Aangezien het met mijn buik momenteel minder gaat, word ik elke ochtend vroeg wakker omdat ik naar het toilet moet. Daarna volgt standaard een 30 tot 40 minuten wakker liggen voor ik weer in slaap val.

Vanochtend was het wel erg vroeg (half 5) en het wakker liggen duurde ook erg lang. Maarten was ook wakker geworden toen ik naar het toilet ging en samen lagen we wat wakker te zijn. Ik vertelde hem dat ik ondertussen alweer met een nieuwe vacature bezig was en dat het in mijn hoofd bijna rond was. Zo gaan dingen als je vroeg in de ochtend ligt te malen...

Maarten zei 'je moet even iets meer in het hier en nu zijn, lieverd' en ik deed wat hij me opdroeg. Ik haalde diep adem en voelde mezelf terug in bed glijden en probeerde weer te slapen. Het leek te werken, maar opeens werd ik melig. Ik zei tegen Maarten: 'ik lig hier in bed en ga nu slapen'. Toen volgde een vage herinnering uit de kerk: 'hier en nu en tot in de eeuwigheid, amen'. Ik eindigde mijn kortstondige cabaret-carriere met 'nu, wat doen we hier?'.

Ik voelde me net Herman Finkers die zijn dokter verkeerd begrijpt. ("Mijn dokter zei: weet u dat er in één sinaasappel net zoveel vitamine C zit als in 40 zakken patat? Ik gaan rekenen, kwam ik erachter dat ik véél te weinig patat at.")