Iedereen weet dat ik een grote snoepkont ben (en anders weet je het nu). Koekjes eet ik per halve rol, een pot winegums is voor mij niet veilig en een lekker stukje taart zal ik nooit afslaan!

Ik heb echter ontdekt dat het bekende 'koekje erbij' gewoon totaal niet handig is in bepaalde situaties. Stel je voor: een pittig sollicitatiegesprek of een huisbezoek bij iemand, situaties waarin jij wordt geacht het woord te voeren. Nu kan het handig zijn dat je soms even je mond moet leegeten voor je kunt verdervragen of antwoorden (vooral bij zo'n sollicitatiegesprek, heb je mooi even bedenktijd). Maar ik vind het in genoemde situaties maar lastig.

Je moet opletten dat je beschaafd eet. Je weet wel; met je mond dicht, niet smekken en dus niet met volle mond praten. Dan wil je ook nog zorgen dat je niet te hard kraakt (in het geval van een koekje). En als je een hapje neemt omdat je denkt 'nu begint mijn gesprekspartner aan een verhaal', valt het gesprek toch weer snel dood en bekruipt je het gevoel dat men op jou zit te wachten...

Dus met pijn in mijn hart zeg ik soms 'nee dank u'.