Silence is not the way

we need to talk about it

Prooi

Daisy ziet alle hoeken van elke kamer, komt de woonkamer ingestormd, sjeest om de bank heen en stormt weer naar buiten om op de studeer/logeerkamer onder het bed te vliegen. Ze rent alsof de kattenduivel achter haar aan zit!

Wat haar bezielt? Ze heeft weer zo'n ren-je-rot-bui. Waarschijnlijk teveel geslapen de laatste dagen en dan gaat ze als een dolle door het hele huis rennen. Dat is vaste prik als wij een paar dagen weg zijn geweest. Als we dan thuiskomen is het de volgende dag een doldwaze boel hier. Maar nu waren we gewoon thuis...

Ik probeer haar wat te kalmeren door samen te spelen. Kan ze daar haar energie in kwijt en hoeven wij niet op te passen dat we niet omver worden gerend door haar. We spelen wat met een stokje met daaraan een sliert met veertjes. Die veertjes vallen altijd goed in de smaak. Na de vangst wordt het grondig gewassen, terwijl er volgens mij helemaal niks vies is geworden! Deze keer gaat het tot mijn grote verbazing compleet anders. Daisy likt wat aan de veertjes en opeens heeft ze een groen veertje in haar bek. Voor ik het weet, doet ze hap-slik en is het veertje weg! Tot op heden is het nog niet teruggevonden. Ik hoop maar dat het speelgoed zo cat-proof is dat het wat oplost in haar maag...

Tags: