Het zoeken naar werk leidt tot een achtbaan van kansen, afwijzingen en nieuwe mogelijkheden.

Vandaag kwam ik weer een dieptepunt tegen. Nadat ik woensdag weer een rondje had gebeld naar mogelijke plaatsen, aangeschreven mensen of contacten voor het opzoeken van nieuwe kansen was ik wederom geen (duidelijke) stap verder. Als je dan ook nog een dagje in de kantine van je voormalige faculteit moet werken, zakt de moed je toch wel in de schoenen.

Maar de achtbaan raast gewoon door en gelukkig deed de nieuwe kans zich al weer snel voor. Na heel wat gehannes met papieren, verklaringen en formulieren heb ik de LOGOverklaring toegewezen gekregen. Dit houdt in dat ik kans maak op een opleidingsplaats voor de opleiding tot GZ-psycholoog. En dát is nu juist waar de vacatures voor zijn.

Het is maar een kleine kans, want ook hier zijn zo velen met meer/specifiekere werkervaring, maar het is nog een kans. En dat willen we: een kans...