In de capoeira-wereld wordt wel eens gezegd dat de roda een afspiegeling is van het leven. Je komt er mensen tegen, 'praat' met hen en leert van hun gesprekken en reacties. In de roda kun je veel dingen leren over capoeira, maar ook algemeenheden over het leven. Als jij agressief doet, zal je tegenstander zich ook agressiever gaan gedragen.

Onlangs heb ik ook zoiets meegemaakt. Ik had een paar keer gespeeld in de roda en vond dan vaak dat het niet goed was gegaan. Ik kon mijn trappen niet maken zoals ik ze gepland had of ik reageerde niet op de juiste manier. Ik had dan het idee dat ik slecht had gespeeld.
Maar nu begrijp ik dat het nu eenmaal zo gaat. Capoeira is geen solospelletje, het is niet jouw show. Je hebt te maken met een tegenstander en die kan jouw mooie plannen dwarsbomen of je zelfs dwingen om bepaalde dingen te doen. Natuurlijk hoef jij je niet te laten dwingen, maar kun je toch net iets anders doen of zelfs je tegenstander terugpakken.

En zo gaat het in het leven ook. Zoals Acda en de Munnik al zongen: "het leven is wat je gebeurd terwijl je andere plannen had" (uit Laat me slapen). Je moet leren omgaan met je mogelijkheden en beperkingen. Je moet proberen een uitweg te vinden uit bepaalde situaties om dan wél je plan ten uitvoer te brengen of om te beseffen dat het er deze keer gewoon niet van komt.