Door alles wat er aan de hand is zou ik het bijna vergeten, maar over 2 weken ben ik alweer jarig! Dan word ik alweer 23. Op zich niks mis mee, niet te jong meer, nog niet te oud, maar toch... Ik kan niks met 23.

Hoe ik aan mijn aversie tegen 23 kom, geen idee. Ik vind het gewoon geen leuk getal. Ik heb sowieso meer met even nummers en zeker het getal 24 vind ik erg mooi. Misschien dat het hem daarin zit, 23 staat zo bleekjes naast 24. Dezelfde kwestie heb ik al eens gehad toen ik 17 was. Ook zo'n leeftijd van niks. Met 16 mag je op een brommer, met 18 autorijden en stemmen, maar 17 zit er zo tussenin, een beetje niks te doen!

Maar ja, ik moet er toch aan geloven... Over 2 weken ben ik 23 en dat blijf ik dan een jaar lang. Het wordt vast zo'n jaar waarin ik, op de vraag 'hoe oud bent u?' nog vaak per ongeluk zal antwoorden: 22.