Als kat vind ik het belangrijk om eens goed in de kattenbak te krabben alvorens ik mijn behoeften doe. Het is belangrijk dat het grit goed rul is, dus ik graaf rustig de hele kattenbak lekker los. Ook na het doen van mijn behoeften is het belangrijk dat deze goed bedekt worden, dus moet alles weer bij elkaar op een hoop. Ik vind het uitermate knap van mezelf dat ik hier zo netjes en zorgvuldig mee kan omgaan.

Maar de baasjes hier niet, die zijn niet trots op me, ho maar! Die klagen elke ochtend over wat er nu allemaal weer naast de kattenbak ligt. Ik denk dan: 'kan ik het helpen dat er een gat in die kattenbak zit! Ik moet toch ook naar binnen kunnen?' En dat heb ik dus iets te hard gedacht. Opeens bedacht één van de twee zich dat er ook nog een deurtje bij de bak hoorde. En dat zit er nu weer voor...

In het begin, toen ik hier net kwam te wonen, heb ik gewoon gedaan alsof ik doodsbang was voor het deurtje en heb ik express op de bank geplast. Weg deurtje, probleem opgelost! Maar nu pakken ze het iets zorgvuldiger aan. Er zit een knijper op, waardoor ik door een kiertje de kattenbak wel kan zien (het deurtje zelf is ondoorzichtig). Nu hopen ze dus dat ik er aan zal wennen, zodat zij minder hoeven schoon te maken. Tja, het leven is niet makkelijk voor een poes als ik.