De week voor kerst wordt een grote doos met pakjes bijvoeding bij ons bezorgd. De inhoud is zeer welkom en wordt dan ook in gebruik genomen. Maarten drinkt pakje na pakje. De doos met voorraad blijft in de gang staan. Elke ochtend haalt hij er een paar uit en verschanst zich op de bank om de calorieën tot zich te nemen. Soms pak ik ook een paar pakjes voor hem.

Een paar dagen na kerst, als ik zomaar langs de doos loop zonder er echt naar te kijken, zie ik iets kleins liggen in een hoekje van de doos. Ik kijk nog een keer goed. Het ziet er niet echt eng of dood uit, dus ik besluit het uit de doos te halen. En wat blijkt: het is Rudolf! De leverancier van de pakjes stopt af en toe een soort cadeautje bij de bestelling. Eerder kregen we ook al een klokje. Nu krijgen we dus Rudolf.

Snel hang ik Rudolf in onze kerstversiering. Wat zielig dat hij de kerstdagen in de doos heeft doorgebracht en niet in ons lichtjessnoer en de kerstboompjes die erin hangen. Ik geef hem een kus op z'n rode neus en beloof dat ik hem volgend jaar als eerste zal ophangen!