Silence is not the way

we need to talk about it

Laatste loodjes in de schoenen

Vandaag is de laatste dag dat ik aan mijn these werk. Daarna wordt hij verstuurd naar mijn begeleiders die hem (en mij) met een (hopelijk mooi) cijfer belonen. En dan kan de thesis de bibliotheekkast in en ik kan mijn diploma ophalen!

Hoewel dat een heel leuk vooruitzicht is en ik het op dit moment echt wel heb gehad met het ding, lijkt het me toch vreemd dat ik straks niet meer studeer! Ik merkte het onlangs ook al, toen iedereen tentamens had en ik niet meer. Best raar, dat je niet kunt delen in die stress. Alsof je een beetje buiten de boot valt. Ik stress tegenwoordig al meer over mijn kansen op een baan, dan over hoe ik al het uitgaan met mijn tentamens combineer (heb ik me daarover ooit druk gemaakt trouwens? hmm...).

Het is vast zo'n Grote Levensgebeurtenis, de omschakeling van studie naar werk. Zoiets wat gepaard gaat met heel veel onwetendheid over wat er komen gaat, bibberende knieën van zenuwwappigheid en hopelijk een pak wijze lessen. Maar kan ik niet gewoon de wijze lessen krijgen ter voorbereiding? 

Tags: