U denkt vast: ze is ons vergeten. Of erger nog: ze is verdwaald, verongelukt, ze heeft ons verlaten! Maar wees gerust, ik ben hier in relatief goede gezondheid.

Ja, relatief goede gezondheid. Eigenlijk weet ik niet eens hoe het met mijn gezondheid is. Mijn dagen worden in beslag genomen door enerzijds mijn these die nu bijna af is, maar daarna nog flink geredigeerd moet worden. U weet misschien hoe lastig het is om alles netjes te formuleren, zonder ondubbelzinnigheden en om vervolgens ook nog eens kritisch te kijken naar zaken en te beredeneren waarom ze toch zo uitgevoerd zijn, terwijl dat misschien niet de beste manier was. En als je dat alles ook nog eens in het Engels wilt doen, kost het allemaal verdraaid veel tijd en moeite.
Anderzijds is er mijn stage die nog steeds in volle gang is. Hier gelukkig wat positiever nieuws, aangezien dit alleen maar leuker en interessanter wordt. Maar ook hier zijn ongelofelijk veel dingen te leren, waarvan een van de voornaamste: hoe houd ik mijzelf 8 uur op een dag bezig met mijn vakgebied?

Aangezien mijn these bijna af is, beginnen ook de kriebels te komen. Straks ben ik klaar en wat doe ik dan met mijn leven? Wie ga ik allemaal vragen, smeken, om een leuke baan als neuropsycholoog?

Tussendoor probeer ik wel genoeg te eten en te drinken, af en toe naar buiten te gaan en nog wat te sporten, maar ik kan u zeggen: het is natuurlijk behoorlijk veel om allemaal in een dag te proppen!

Wat zegt u? Ik ben toe aan vakantie? Nou dat komt dik in orde, want die staat in oktober gepland. Dan ga ik een week  onthaasten, relaxen, ontstressen en ontspannen. Alweer een druk programma voor een weekje!