Nu ben ik nooit zo'n Tourfan geweest die de hele dag voor de buis zit om alles tot op de minuut te volgen. Maar stiekem is het toch wel heel leuk en aangezien ik het een paar jaar niet meer gevolgd heb, trekt het dit jaar des te meer!

Toen ik inviel reed Rasmussen al in het geel. Mooi! Leuk voor de Rabobank! Maar diezelfde dag hoorde ik ook dat Vinokourov doping had gebruikt. Wat een teleurstelling! Ik snap niet dat renners deze Tour nog durven iets te gebruiken. Je kunt net zo goed naar de leiding gaan en zeggen 'joh, ik heb wat genomen, misschien moe je me maar testen'! Vinoukorov was na Armstrong toch een beetje mijn held en dan doet hij zoiets.

De volgende dag schakel ik in net voor de beklimming van de Aubisque. Ik hou wel van zo'n slopende finish bergop. En wat zie ik? Rasmussen irriteert zich aan de motors die te dicht op hem zouden rijden en wat de commentatoren al vermoeden, wordt waar. Hij heeft nog over en moet ruimte hebben om weg te kunnen springen van de nummer 2 om zo zijn gele trui veiliger te stellen. Rasmussen rijdt met gemak weg en slaat een groot gat. Hopla denk ik, daar is mijn nieuwe held! Hij rijdt ook al mooi in het geel.

Maar helaas, de volgende dag wordt Rasmussen uit de Tour gehaald omdat hij niet was waar hij had gezegd dat hij zou zijn. (Renners moet aangeven waar ze trainen zodat ze altijd beschikbaar zijn voor dopingcontroles.) Beetje een lullige reden om iemand daarvoor uit de Tour te halen. Ik snap niet dat dit bejubelt wordt door de Tourleiding, het is ronduit kinderachtig! Zeker nadat iemand al een boete en een waarschuwing heeft gehad.

Of ik nog Tour ga kijken weet ik niet, maar ik kies in ieder geval geen helden meer uit...