Silence is not the way

we need to talk about it

Van de wereld

Gisteren ben ik naar het bevrijdingsfestival gegaan. Behalve dat het dus pas het 2de bevrijdingsfestival was voor mij, was het ook de eerste keer in Groningen en de eerste keer dat ik in het stadspark kwam. Ik ben weer een stapje verder op weg richting de titel 'stadjer' (hoewel ik die officieel niet kan krijgen aangezien ik hier niet geboren ben, toch?).

Halverwege de middag dacht ik opeens 'he het is zaterdag!'. Ik zat zo op mijn gemak, lekker kletsend en relaxend. Ik had echt het gevoel een dagje weg te zijn! Geen minuut gedacht aan vervelende dingen die ik allemaal nog moet doen, aan de drukte rondom stage en onderzoek. Gewoon niks aan m'n hoofd behalve de mensen om mij heen.

 

De titel stadjer komt volgens geboren en getogen Stadjers alleen aan geboren en getogen Stadjers toe. Als je het mij vraagt is dat een ietwat te elitistaire benadering, want je houdt zo nauwelijks stadjers in de stad over.