Silence is not the way

we need to talk about it

Busritje

Ik zit met Maarten in de bus op weg naar huis als er een man instapt. Hij begroet de chauffeur als oude bekenden die elkaar weer zien. Hij gaat op de eerste stoel zitten en begint te praten. Normaal heb ik het niet op figuren die een praatje met de chauffeur aanknopen, maar deze man maakte van onze rit een ware site-seeing.

'Ha daar heb je Kees. Die gaat ook steeds slechter lopen.' Kees groet vriendelijk terug. Zodra de bus vertrekt, vertelt de man over de busspotter die altijd op het station is. 'Ik ben eens naar hem toegegaan om te vragen wanneer de bus naar Bommeltjeshol vertrekt. Maar hij had me door en zei 'dat bestaat volgens mij helemaal niet!' Maar die man weet wel alles!' De buschauffeur beaamt het.
Aangekomen op het Emmaplein vertelt hij dat er daar een walnotenboom staat. 'Volgens mij is het die!' Even verderop vindt hij het nieuw gevoegde huis 'geen porem', want kijk nu eens naar dat huis in de volgende bocht! Dat is toch veel mooier gedaan.

Bij de A-kerk stapt hij uit. Jammer, want ik had best wat meer te weten willen komen over mijn busritje!

Tags:

De buschauffeurs kennen hem vast allemaal, misschien kennen ze ook zijn reisgewoonten.
Maar ik zal toch eens opletten als ik weer in Groningen kom. Walnoten, hmmm.

het was zeker een bekende, want hij hoefde niet te betalen!