De laatste dagen is het echt begonnen. De stad wordt gebombardeerd. In de verte klinken schoten. Af en toe licht de hemel op door het vuur van de kanonnen.
In de winkels staan lange rijen. Mensen slaan voor een paar dagen aan eten in, zodat ze zich de komende dagen niet op straat hoeven te wagen. Even niet tussen de rondvliegende kogels door.
Anderen vluchten uit de stad, naar een veiligere plek, ver van huis.
De laatste dagen is het echt begonnen. Overal wordt al vuurwerk afgestoken. Zware knallers, gierende pijlen. Af en toe licht de hemel op van het kleurige vuurwerk.
In de winkel staan lange rijen. Mensen slaan lekkere dingen in voor alle visite die langskomt. De oliebollen zijn geplunderd.
Anderen gaan op bezoek, bij familie of vrienden, ver van huis.
Ik hou maar stellig vast aan het laatste beeld! Maar soms gaat het zo tekeer dat ik het eerste niet uit m'n hoofd krijg...

hoi Veerle
Ik zeg het ook vaak dat het wel oorlog lijkt. Vooral hier in de buurt met dat carbid schieten.
Gelukkig dat voor ons de laatste optie van jou geldt. Wel het lawaai, maar niet de dreiging!
Een fijn jaar toegewenst.
groetjes Liesbeth