Gisteravond zag ik op rtl5 een programma over jongens die eigenlijk meisjes willen zijn en vice versa. De problemen en vragen die dit met zich meebrengt, vind ik erg interessant. Wat moet je doen als ouder? Geef je je 7 jarige zoon, die graag een meisje wil zijn, ook meisjeskleding, een meisjesnaam en ga je zelfs zo ver dat hij medicijnen krijgt om de puberteit uit te stellen of zelfs een hormoonbehandeling? Het lijkt me een heel moeilijk probleem.
Aan de andere kant voel je als ouder misschien ook goed aan of je kind het meent. Er zijn genoeg kinderen die wel eens zeggen liever van het andere geslacht te zijn, maar weinig kinderen maken er zware problemen van. Zo was er in de docu een jongentje te zien, wat een meisje wilde zijn. Ze was nog maar 7 maar toen foto's van haar geboorte tevoorschijn kwamen, werd ze diepbedroefd en haar ouders mochten de foto's met geen mogelijkheid aan de camera laten zien. Ik geloof dat het op zo'n moment voor ouders toch duidelijk is. Een kind van 7 bedenkt niet zo makkelijk dat hij een verhaaltje had verzonnen over dat hij eigenlijk een meisje is en dat mensen dus geen foto's mogen zien van hem in zijn blootje.
Toch blijft het een groot probleem, want uit onderzoek blijkt dat nog vrij veel kinderen uiteindelijk toch blijven bij het geslacht wat ze uiterlijk zijn. Daarom denk ik dat het belangrijk is, dat er puberteitsremmende middelen worden gegeven en niet meteen een (bijna onomkeerbare) hormoonbehandeling.