"Op een rustige woensdagochtend in de Universiteitsbibliotheek begint Veerle aan haar thesis.
Om haar heen zijn bijna alle computers nog vrij. 'Mooi zo. Dan heb ik ook geen last van bellers en praters', denkt ze. Nadat ze zich heeft geinstalleerd (flesje water gevuld, computer en stoel goed gezet) begint ze vol goede moed te werken aan haar thesis.
Terwijl de bieb langzaamaan volstroomt, typt Veerle moedig door. In een uur tijd heeft ze 350 woorden op papier en ondertussen ook nog wat gechat met deze en gene. Ja, sociale contacten zijn belangrijk voor een student!
Maar nu was de conclusie wel redelijk af. Dus werd het tijd om alles 3x te herlezen, te herschrijven en te her-herschrijven.
De lange zit vol concentratie begint. Maar erg hard gaat het niet. 'Hoe moet ik dit nu formuleren?' denkt ze bij iedere zin. Alles lijkt wel redelijk te zijn, maar misschien is het dat ook. Ze is tenslotte al een tijdje bezig met het onderwerp. Toch blijft ze zich afvragen of de conclusies logisch volgen uit wat ze zegt over de studies. En is ze wel kritisch genoeg over de studies of wordt er nog meer verwacht? 'De eerste beoordeling zal het moeten uitwijzen', denkt ze.
Rond half 1 kwam met een schok het besef dat ze niks meer wist toe te voegen. 'Het lijkt wel alsof ik klaar ben!' Dat was een enge gedachte, want ze wil nog wel dingen anders hebben, maar ze weet niet hoe. Ze besluit wat vrienden in te schakelen om hun mening te horen. Na het weekend zal ze zelf nog eens een kijkje nemen en dan moet hij maar naar de begeleider om te horen wat hij ervan vindt..."